نموده و وفاتش بعد از سال 1322 ق اتّفاق افتاده است . أو همچنين به اخبار و أحاديث آشنايى كامل داشته چنانچه اين رساله گواه آن است . نام مؤلف در هيچ يك از كتابهاى تراجم محلى و عمومى به چشم نمىخورد . همچنان مشخص نيست وى غير از اين كتاب ، تأليف ديگرى نيز داشته است يا نه . رسالهء حاضر تنها نسخهء رسالهء حاضر متعلق است به كتابخانهء خصوصي حضرت أستاذ لاجوردى كه اين تصحيح بر أساس آن انجام گرفته است . اين نسخه با خطَّ زيباى نسخ جلى تحرير شده و داراى 86 صفحه 13 سطرى است . تحرير كننده در جاى جاى نسخه دچار اشتباهات املايى گرديده و در أغلب موارد الف و لامها را با دو الف تحرير نموده است مانند « فالرجوع » ، « بالذات » ، « فالمراد » . . . كه اين گونه موارد و موارد فراوان ديگر را تصحيح قياسي كرده‌ايم . با اين حال چه بسا هنوز اغلاطى در آن باقي باشد كه به دليل نبودن نسخه‌اى ديگر تصحيح آنها ممكن نشده است . چنان كه بيان شد مؤلف رساله حاضر از شاگردان شيخ هادي تهرانى بوده است . شيخ هادي نيز رساله‌اى در غنا دارد كه رسالهء حاضر از آن استفاده كرده است . مؤلف معتقد است كه غنا بالذات حرام نيست بلكه در خواندن قرآن و مراثي مستحب است و در عروسيها مباح است و آنچه موجب حرمت آن مىشود عوارض خارجي مانند اختلاط مرد و زن و فسق و فجور در مجالس است . أو حاصل نظر خود را چنين بيان مىكند : و الحاصل انّ المحرم هو ما يضرب في الالتهاء و الشهوات المحض في اتّباع الهوى و الأباطيل كما هو الحال في الآلات